Jan 14:23

Zgr.18.07.2026r. Marian - Po której stronie Krzyża Chrystusowego jesteśmy (wieczorne)

 Śpiewaliśmy o krzyżu i tak myślę, że Jezus chciałby, żebyśmy o tym porozmawiali. Po której stronie krzyża jesteś? Czy przed ukrzyżowaniem czy za ukrzyżowaniem? Czy żyjesz jeszcze ty? Czy żyje już Chrystus? Ilu ludzi już jest za krzyżem? Wielu jest wierzących, ale ilu tak naprawdę już ma swój krzyż? Ukrzyżowany i z tą śmiercią w Chrystusie i idzie dalej? Wróg walczy, żeby człowiek miał poczucie, że jest wierzącym, jest chrześcijaninem, chrześcijanką, ale krzyż nie został jeszcze przyjęty, nadal żyje człowiek, stare pomysły, stare nastawienia, stare pokazywania się z tej dobrej strony. Rozmawiałem z człowiekiem dzisiaj i też człowiek chce pokazać siebie z dobrej strony, każdy chce siebie pokazać z dobrej strony. Podczas gdy człowiek, który jest już po drugiej stronie krzyża, nie potrzebuje już siebie pokazywać z dobrej strony, on potrzebuje pokazywać Jezusa z dobrej strony, bo Jezus jest z tej niesamowitej strony.

A więc co widzisz? Kiedy patrzysz jeszcze od strony świata, nie opuściłeś tego świata, nie opuściłaś tego świata, nadal ten świat ma ciebie, poprzez takie jakieś rzeczy, którymi nadal jest podobny, czy podobna do świata, nadal jesteś częścią tego świata, bo dobrze sobie zdajemy sprawę, że Jezus mówił do faryzeuszy, którzy uważali, że Ojca mają w niebie, że ojcem ich jest diabeł. On pokazuje im, że wy jesteście nadal jeszcze po złej stronie, chociaż przychodzicie do świątyni, uważacie siebie za sprawiedliwych, waszym ojcem jest diabeł, a nie Bóg. A więc często człowiek może sobie mniemać, że no już jest chrześcijaninem, chrześcijanką, już może mówić o sobie, jako o kimś kto wykonuje nie wiadomo jakie zadania, a okazuje się, że jeszcze popełnia przestępstwa cały czas, żyje jeszcze podobnie do świata. Paweł mówi, że ja umarłem dla świata na krzyżu, a świat umarł dla mnie. Jeżeli człowiek nadal ma pewne elementy ze świata w swoim codziennym życiu, to znaczy, że człowiek nadal jest przed krzyżem, bo jest niemożliwe, żeby być za krzyżem i nadal funkcjonować jak świat, myśleć jak świat, postępować jak świat.

A więc co teraz widzisz, kiedy patrzysz na ukrzyżowanego Chrystusa? Jego ramiona są rozciągnięte, przybite do krzyża, otwarte, gotowe przyjąć każdego sponiewieranego grzesznika, każdego pobitego przez ten świat, pobitego przez własne ‘ja’, czy pobitą. Jego ramiona są otwarte i wzywa, przyjdźcie do Mnie wszyscy obciążeni. Jeżeli masz całkowitą swobodę i szczęście należeć do Boga, niesamowitą społeczność z Ojcem, masz czyste relacje z Bogiem i z ludźmi, krzyż oddziela cię od świata. A dobrze jest prawdziwie ocenić swoją sytuację, bo przecież oszukiwanie samego siebie, czy samą siebie, to jest przecież głupie, jeżeli chodzi o tak ważną sprawę, gdzie spędzę wieczność. A więc czy wszystkie grzechy twoje zostały tam przybite? Czy jeszcze chodzisz. Najczęściej jest to grzech nieposłuszeństwa, nieposłuszeństwa temu, co mówi Jezus.

List do Galacjan 6 rozdział, 12 wiersz:

 

"Ci wszyscy, którzy chcą się podobać od strony cielesnej, zmuszają was do obrzezania, byle tylko nie cierpieć prześladowania dla krzyża Chrystusa".

 

Co to obrzezanie? Do religii was zmuszają, żebyście byli religijni, aby tylko nie cierpieć prześladowania dla krzyża Chrystusa. A więc umykają od prześladowania dla krzyża, kryjąc się przed krzyżem w sumie odsłaniają swoje rzeczywiste zadowolenie, gdzie jest zadowolenie, gdzie jest serce, że ono jest w świecie, w świecie, w którym jest tyle fajnych zabaw, tyle przyjemności, a człowiek traktuje Chrystusa jakby odbierał przyjemności, a w zamian nic nie dawał, takie puste chrześcijańskie życie, bez zadowolenia, bez wdzięczności, takie nic w zamian, a świat cały czas oferuje radość, szczęście, zadowolenie, atrakcji pełno, ale w czym? W nieposłuszeństwie Bogu. A więc jeżeli myślisz o religii, a nie o znoszeniu prześladowania z powodu krzyża, to religia ułatwia ci życie i daje ci swobodę życia pośród świata czując się lepszym od świata, tak jak faryzeusze, nie jesteśmy jak tamten, który popełnia takie rzeczy, my takich rzeczy, byśmy nigdy nie zrobili. A więc w sumie Jezus ostrzega, nie bądźcie fałszywy, obłudni, nie oszukujcie się, mówcie prawdę, sobie szczególnie.

Jak to wygląda? Czy krzyż uwolnił mnie już ode mnie? Czy dalej chodzę i wiem jakim jestem człowiekiem, a więc tak oceniam sytuację jak wiem jak oceniam sytuację jako człowiek, że to nie jest Chrystus, że to jest Marian, czy ty, po imieniu możesz powiedzieć, że to nie jest Chrystus, bo Chrystus by tego nigdy nie zrobił, nigdy nie porzuciłby woli Ojca dla idei, dla świata, dla ciała, dla zadowolenia, dla czegokolwiek, nigdy by tego nie zrobił. A więc kiedy człowiek robi to dla swego własnego widzi mi się, zadowolenia, to nie jest to Chrystus, to jest nadal grzesznik, który wykorzystuje, że jest wierzącym, czy wierzącą dlatego, żeby robić to i nie mieć poczucia, że robi to dokładnie jak świat robi, bo czyni to w nieposłuszeństwie. Do tych wszystkich ludzi, Jezus nie mówi: Idźcie precz ode Mnie, to nie jest ten czas. Do tych wszystkich zagubionych chrześcijan i chrześcijanek Jezus mówi: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą co czynią. Innym razem powiemy dalej, ale na tą chwilę, bo nie wiedzą co czynią, bo nie wiedzą co czynią, myślą, że są fajnymi ludźmi, mądrymi, rozsądnymi, roztropnymi, a tak naprawdę, zagubionymi w tym wszystkim i nie rozumieją drogi Bożej, nie rozumieją tej drogi świętości, na której bezbożni upadają i giną. A więc mniemają, że są mądrymi i rozważnymi ludźmi, że sobie umieją w życiu radzić, podczas, gdy wybory i decyzje zupełnie nie są Chrystusowe.

A więc stoisz nadal przed krzyżem, podejmujesz swoje decyzje i z tego krzyża Jezus mówi do ciebie, a raczej do Ojcze: Ojcze, przebacz, bo nie wie co czyni. Odrzucasz głoszenie, które poddaje pod wątpliwość twoje życie, uważając, że ty wiesz lepiej i że twoje życie jest w porządku, ale gdy Słowo Boże je ocenia i mówi, że nie jest w porządku, lepiej zrozumieć, co mówi Słowo i podjąć się  działania i spojrzeć na Tego ukrzyżowanego i usłyszeć te niesamowite słowa: Ojcze, przebacz mu, przebacz jej, bo nie wie, co czyni, gubi swoją wieczność, traci swoją radość, traci prawdziwą społeczność z Tobą, zagubia się w rzeczach, które zupełnie nie są dla tego człowieka potrzebne, który właśnie patrzy na ukrzyżowanego. Ci, którzy stali pod krzyżem, widzieli ukrzyżowanego, ale to ich nie ratowało, że Go widzieli, oni nie widzieli w Nim tego, co widział ten ukrzyżowany grzesznik, który był tam ukrzyżowany, nie widzieli w Nim prawdziwego Zbawiciela. Oglądali Go, patrzyli, podziwiali Jego ofiarę, że tak bardzo cierpiał na tym krzyżu, że tak niewdzięcznicy Go ukrzyżowali, ale w sumie dopóki jeszcze nie porzuciłeś, nie porzuciłaś świata, robisz dokładnie to samo, krzyżujesz Go. Możesz myśleć o sobie lepiej, że nie jestem taki, on nigdy nie pozwoli, żeby przybito Jezusa do krzyża, ale właśnie tym nie przejściem poprzez krzyż do nowego życia, ponownie Go krzyżujesz, nieustannie, codziennie, wydajesz Go na ukrzyżowanie i jesteś człowiekiem, który bawi się Tym ukrzyżowanym. Kiedyś, może, jak mi się to już przestanie podobać, to przyjdę do Ciebie, słyszałem takie słowa z ust wierzących ludzi, kiedyś, jak mi się znudzi, to wtedy przyjdę do Jezusa. Tak potrafią myśleć wierzący ludzie: On będzie tam czekał na mnie, a ja przyjdę wtedy, kiedy już mi się przestanie podobać to życie światowe. Wątpię, że kiedyś w ogóle wrócisz, władca tego świata nie puszcza tak łatwo tych, którzy lekceważą ukrzyżowanego, dobrze ich zamota, tak zamota im życie, że często nie będzie można tego odnowić. A więc, co widzisz teraz?

1 List do Koryntian 1 rozdział, 18 wiersz, posłuchaj tych słów teraz:

 

"Albowiem mowa o krzyżu jest głupstwem(…)".

 

Czy to, co mówię teraz jest dla ciebie koniecznością czy głupstwem? Czy czymś, co można zlekceważyć czy coś czego nie można zlekceważyć? Czego trzeba posłuchać? Dla kogo jest głupstwem? Dla tych, co giną. Ile razy w tym zgromadzeniu słyszałeś, czy słyszałaś o ukrzyżowanym Chrystusie? Wiele razy w tym zborze mówi się o ukrzyżowanym Chrystusie, o tym, co stało się na krzyżu. Zwróć uwagę, czy to, co słyszałeś, czy słyszałaś, czy przejęły cię one? Czy zdobyły ciebie dla ukrzyżowanego? Czy spowodowały, że porzuciłeś to zło, to życie w sposób odstępczy? Czy porzuciłaś i zobaczyłeś że w Jezusie jest tylko nadzieja. Wiele osób myśląc, że oddaje swoje życie Bogu idzie do zakonu, zamykają się gdzieś za murami, nie rozumiejąc, ale mają to pragnienie chociaż, żeby się oddzielić od tego świata, żeby nie żyć jak ten świat, ale tylko krzyż może, mury nie oddzielą.

 

"(…) natomiast dla nas, którzy dostępujemy zbawienia, jest mocą Boga".

 

Która niszczy wszelkie stare przyzwyczajenia, stare nastawienia, stare pomysły. Krzyż rozbija i niszczy grzesznika, niesamowity oręż, odbiera ten oręż diabłu, który chciałby nas nieustannie potępiać za popełniane grzechy i powoduje, że diabeł musi kłamać, nie ma już żadnej prawdziwej podstawy, by nazywać człowieka, który niesie swój krzyż, grzesznikiem, bo już nie jest grzesznikiem, jest uwolnionym od swoich grzechów, bo Chrystus uwolnił tego człowieka i diabeł musi kłamać już na temat tego człowieka. Jeżeli diabeł będzie musiał kłamać na twój temat, to znaczy, że jest dobrze. A jeżeli będzie codziennie miał podstawy, by cię potępić za to, co robisz, to jest źle. Ale można z tego wyjść, nadal te ręce są otwarte, nadal Chrystus wzywa grzeszników do porzucenia swoich grzechów, swoich ciężarów.

List do Kolosan 2 rozdział, od 11 wiersza:

 

"W nim zostaliście obrzezani obrzezką, dokonaną nie ręką ludzką, gdy zewlekliście z ciała (somatos), ciało (sarkos) w obrzezaniu Chrystusowym. Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie(…)".

 

Co to znaczy pogrzebani w chrzcie? Odpoczęliśmy od swoich dzieł, niesamowity pogrzeb, pogrzeb człowieka spracowanego, człowieka zagubionego, człowieka przemądrzałego, człowieka prze wstydzonego, człowieka, który zawsze uważa, że sobie da radę i człowieka, który zawsze uważa, że nie da sobie rady. Pogrzebano, wolność, wyzwolenie, tak Słowo Boże uczy, pogrzebani wypuszczeni na wolność, pogrzebani, zakończone zostało. Niesamowite, krzyż jest strażnikiem pogrzebania, zanurzeni w śmierć Chrystusa.

 

"(…) w którym też zostaliście wespół wzbudzeni przez wiarę w działanie Boga, który go wzbudził z martwych. I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z Nim ożywił odpuściwszy nam wszystkie grzechy".

 

Umiłowani, to jest niesamowita uroczystość zbawionych ludzi, którym nie trzeba mówić: Słuchaj, świat ma swoje błyskotki, ale one są bardzo niebezpieczne, wielu się już na to nabrało, wielu wpadło w te rzeczy i zabrnęli. Opowiadałem nie raz o pewnych ludziach, których pociągnęła Ameryka. Wspaniały człowiek, razem głosiliśmy ewangelię, napełniony Duchem Świętym, mnóstwo ludzi było napełnianych Duchem w czasie spotkań i ktoś go namówił do wyjazdu, do szkoły biblijnej w Ameryce. Wyjechał pewien, że jeszcze bardziej zbliży się do Boga, a potem od naocznego świadka dowiedziałem się co się stało w jego życiu. Najpierw pełen takiego duchowego poruszenia działał wśród ludzi i zobaczyli, że jest taki poruszony, postanowili, żeby wysłać go do pewnego miasta, żeby założył tam zbór, mieli go finansować, finansować miejsce, które by wynajął na ten zbór i żeby on tam po prostu wykonał to duchowe zadanie. On pojechał, wysyłał wiadomości ilu ludzi się nawraca, jak zbór funkcjonuje, po jakimś czasie, już nie pamiętam, po roku czy po iluś, postanowili starsi z tego zboru, który go wysłał do tego miasta, aby tam założył zbór, pojechać i odwiedzić go tam. I jakoś tak nie opacznie, że go nie zawiadomili dużo wcześniej, tylko z dnia na dzień go zawiadomili, że przyjadą. I przyjechali i okazało się, że jakieś miejsce było i były tam chyba trzy osoby, okazało się, że on je z ulicy ściągnął oferując im, że zapłaci im za to, żeby byli w tym czasie, w tym zgromadzeniu. Nie miał żadnego człowieka, wysyłał kłamliwe informacje, nie potrafił sobie poradzić tam w życiu, a więc zobaczył jedyną możliwość, żeby oni go dalej finansowali. A więc z takiego porządnego obywatela Królestwa Bożego zrobiono takiego łapciucha, takiego przerażonego człowieczka, który bał się o swoje ciało i który bardziej gotowy był kłamać, żeby dostać te pieniądze na życie, niż naprawdę się wziąć i służyć Bogu. Bóg odebrał mu moc Swojego Ducha i został sam, sprzedał się i został zwiedziony i oszukany. I takich rzeczy znam wiele, kiedy człowiek mi mówił, że jedzie, żeby zarobić pieniądze, a potem będzie służyć Bogu, znika człowiek, pieniądze zdobywają człowieka, kończy się chrześcijańskie życie.

Świat nie jest bezpieczny, Jezus już mówił, że jest niebezpieczny i żeby poruszać się w tym świecie, to trzeba chodzić w Chrystusie. Jeżeli stoisz przed krzyżem, jeszcze nie jesteś uwolniony, czy uwolniona od swojej grzechów, twoje pomysły są bardzo niebezpieczne dla ciebie. Diabeł pracuje, by cię zniszczyć, tam jego jest zakres działania, za krzyżem nie ma już, kończy się, może tylko kusić, tak jak było czytane, jak kusił Jezusa, ale nie może już do niczego zmusić, jesteś wolnym człowiekiem, krzyż uwalnia.

I czytam dalej ten List do Kolosan.

 

"Wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami i usunął go ze środka (z dnia Swego sądu ostatecznego), przybiwszy go do krzyża".

 

Dokładnie z dnia tego sądu ostatecznego wymazał.

 

"Rozbroił nadziemskie władze i zwierzchności, i wystawił je na pokaz, odniósłszy w Nim triumf nad nimi".

 

A więc wygrał, Chrystus wygrał. Kto dołączy do tego zwycięskiego ukrzyżowanego Chrystusa, który wstał z martwych, żyje i dzisiaj siedzi po prawicy Ojca. Kto w Nim odnajdzie swój prawdziwy sens życia? Tylko ten, który zobaczył w krzyżu uwolnienie od siebie samego, od siebie samej, zakończenie własnych starań, własnych kombinacji. Twoje życie jest tak króciutkie, jest jak para, pojawia się i znika i możesz je zmarnować przez głupotę jakąś. Prości ludzie najczęściej wykonywali niesamowite zadania, kiedy tylko przyjęli ten krzyż i poszli w mocy ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Syna Bożego, aby dokonywać dzieł, które przekraczają wszystko. Szkoda każdego człowieka, szkoda tych bohaterów, którzy takie mniemania mają o sobie, a tak naprawdę są żałośni, szkoda. Nie muszą tacy być, Chrystus ma dalej otwarte ramiona, on mówi: Przyjdź, a dam ci odpocząć od ciebie, od siebie, odpoczniesz od siebie. Wiesz jakie to szczęście odpocząć od siebie? Od tych swoich pomysłów, zabiegań, kombinacji, odpocząć, to jest niesamowity luksus na tej ziemi i krzyż to właśnie daje, od niepewności, czy od pewności, która pozwala, że człowiek nie zwraca uwagi na to jak żyje, a myśli, że jest dobrze.

Kiedy czytamy ten List do Galacjan tez 2 rozdział i 20 wiersz:

 

"Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja(…)".

 

Jaki on był szczęśliwy, tak? Ja też chcę być taki szczęśliwy, a ty? Żyję już nie ja, Boże, jakie szczęście, nerwus umarł, zawistny umarł, niechętny umarł, szukający swego umarł. Jakie to szczęście, cokolwiek, kimkolwiek byliśmy, umarło, jakie to szczęście, w końcu mogę odpocząć, mogę się cieszyć wiecznym życiem już teraz, bo to jest Chrystus, bo po to On przyszedł, żeby nas uwolnić z tej niewoli skrępowania, od tego takiego nurzącego życia, kiedy śpiewasz Bogu pieśń, a po tobie nie widać, że ty Bogu śpiewasz. Tu nie chodzi mi o to, żeby skakać, nie wiadomo co robić, twoje oblicze pokazuje, że ty jesteś tak daleko od Tego, któremu śpiewasz, jak zachód od wschodu, śpiewasz i zupełnie nie wiesz komu śpiewasz. To jest tragedia, wielu wierzących, ale potrafiących mówić, jak to kochają Jezusa, ale gdzie to jest? Miłość jest naprawdę wspaniała, śpiewaj Temu, kogo kochasz, chwal Go i ciesz się Nim, a wtedy twoje oblicze będzie zupełnie inne i tylko pozwolić ci skończyć z tym ciałem, dostać tam, to byś od razu tam w niebie już dalej śpiewał, chwalił Boga. Takie jest twoje serce. Jakże szkoda, gdy ludzie wierzący, czytający Biblię, mają serce tak daleko od Boga. A więc dobrze jest należeć do Chrystusa. Krzyż nie jest tragedią, krzyż jest przebaczeniem, uwolnieniem. A więc apostoł mówi:

 

„Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Boga, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. Nie odrzucam łaski Boga; bo jeśli przez zakon jest sprawiedliwość, tedy Chrystus daremnie umarł".

 

Jeszcze a Listu do Galacjan 6 rozdział 14 wiersz:

 

"Co zaś do mnie, niech mnie Bóg uchowa, abym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża, Władcy naszego Jezusa Chrystusa, przez którego dla mnie świat jest ukrzyżowany, a ja dla świata".

 

Powiem wam: Nigdy nie żałowałem, że oddałem swoje życie Jezusowi, chociaż widziałem wielu ludzi, którzy nie umieli się zmieścić z Chrystusem, bo im zawsze było niewygodnie i potrzebowali jeszcze czegoś do Tego Chrystusa. Widziałem jak błądzą, jak sami sobie krzywdę czynią. Chrystus wystarczy, my śpiewamy, to jest prawda, w Chrystusie jest wszystko, co potrzebuję, nie jestem niedowartościowany, jestem dowartościowany, bo Chrystus czyni mnie wartościowym, czyni ciebie wartościowym, czy wartościową. Patrz na Niego i ciesz się Nim, niech krzyż nie będzie przed, ale krzyż niech będzie na tobie, niech oddziela cię od świata i powoduje, że przychodzisz tu jako człowiek, który uwielbia Chrystusa już, który chwali Chrystusa w swoim całym nowym życiu. I Bogu za to chwała, że krzyż wykonuje swoje zadanie w tych, którzy go przyjmują, aby oni mogli wykonywać zadanie w tym Chrystusie, który bierze ich na służbę. A więc kto służy Jezusowi, szczerze i naprawdę, tego Chrystus zabierze do domu Ojca. Amen.